deep dark space

Who cares if we don’t see the sun shine ever again? I love you more than any blue sky.

โมริชิมะ โฮดากะ เด็กหนุ่มม.ปลายติดเมีย

ชื่อเรื่อง : Weathering With You (Tenki no Ko)

ชื่อแปลไทย : ฤดูฝัน ฉันมีเธอ (ทีมแปลเดียวกับหลับตาฝันถึงชื่อเธออ่ะแหละ)

โดย : มาโกโตะ ชินไค (ลุงคนเดียวกันกับที่ทำ Your Name)

*มีสปอยเยอะนะจ้ะ เอาจริงๆก็ทั้งเรื่อง*

เอาจริงๆคือตามคนสร้างเรื่องนี้ (คือลุงชินไค) มาตั้งแต่เค้าทำ Your Name แล้ว คือรู้สึกว่าอะไรที่ลุงแกทำคือมันดีไปหมด ภาพก็สวย เพลงเพราะ แต่เรื่องอาจจะมึนๆนิดนึง แต่พอเอาทุก elements มารวมกันแล้วมันก้ เออ ดีหว่ะะะ ลุงแกทำอย่างงี้ได้ทุกเรื่องเลย ขนาด Your Name มี plot hole เต็มไปหมด มันยังดังได้เพราะภาพกับเพลงมาผสมกันทำให้คนลืมว่าเนื้อเรื่องมันเมาแค่ไหน (เราบ่นว่ามันเมาแต่เราก็ซึ้งนะ5555555555)

ซึ่งเราจะเทียบเรื่องนี้กับ Your Name บ่อยหน่อยเพราะมันคล้ายๆกันในหลายๆจุด หลักๆเลยคือ

1.) นางเอกมีพลังเหนือธรรมชาติ (ของ Your Name นางขอพรแล้วสลับร่างกับพระเอก ของ Weathering นางขอพรแล้วฝนหายตก)

2.) พระเอกเป็นเด็กหนุ่มม.ปลายธรรมดา เด่นที่ตรงหนีออกจากบ้านมาโตเกียวเนี่ยแหละ(ของ Your Name เป็นเด็กโตเกียว ของ Weathering เป้นเด็กต่างจังหวัด แต่เอาจริงๆ ทั้งสองเรื่องเหมือนกันชห. แค่สลับกันเพราะใน Your Name นางเอกมาจากต่างจังหวัดแทน)

3.) พระเอกในช่วง climax ของเรื่องก็ต้องไปช่วยนางเอกจากภัยร้ายตามสูตร (เบื่อแล้ว plot แบบนี้ ขอสลับ role ยังดีกว่านี้นะลุง )

เคร บ่นพอละ มา analyse เรื่อง+ตัวละครต่อกันเลยย

อยากเริ่มสรุปเรื่องคร่าวๆก่อน ซึ่งจะกล่าวถึง โมริชิมะ โฮดากะ เด็กหนุ่มอายุ 16 ที่หนีออกจากบ้านเกิดบนเกาะนึงในญี่ปุ่น (ที่หนังแม่งก็ไม่บอกว่าเกาะอะไร เห็นแค่ flashback แวปๆ) มาขึ้นเรือไปหางานถึงโตเกียว เมืองหลวงที่ตอนนี้เต็มไปด้วยฝนตกหนักต่อกันมาหลายวันแทบทุกพื้นที่ของเมือง แต่เมื่อโฮดากะได้ไปพบกับ อามาโนะ ฮินะ นางเอกที่มีความลับอะไรบางอย่าง (นางพนมมือขอพรแล้วไล่ฝนได้) ชีวิตของบักโฮดากะก็เปลี่ยนไปตลอดกาล (ชีวิตพังอ่ะว่าง่ายๆ)

ซึ่งจะไม่สปอยตอนจบ แค่จะบอกว่ามันจบแบบลุงชินไค (อีกแล้วนะมึงลุง) ลุงแกก็ชอบรังแกคนดูเหลือเกินนนน จะให้จบแบบคนดูกระจ่างไม่ได้ไงวะลุง

ส่วนของตัวละครขอพูดถึงแค่พระกับนางละกัน ตัวอื่นขก.จำ (แต่ตัวละครก็มี back-story ดีนะ มีตัวนึงbackstoryดีกว่าพระเอกอีก..) จะกล่าวถึงคนแรกคือออ บักโฮดากะนั่นเองง

พระเอก ฮาโดกะ เป็นคนที่ลึกลับ แต่ก็อบอุ่นและมีความไร้เดียงสาพอตัว (เอาจริงๆเข้าข่ายเป็นเด็กเอ๋อ) เปิดเรื่องมาคือไม่รู้เลยว่านางเป็นใครมาจากไหน รู้แค่ว่ามันจะไปโตเกียว พอไปถึงปุ้ปก็รู้เรื่องเลย ไม่ได้เตรียมตัวห่าอะไรมาเลยบักโฮดากะ มีตังค์จ่ายค่าโรงแรมอยู่ 2-3 วันแล้วไปนอนข้างถนนเอา555555 จำได้ว่ารู้สึกสงสารแต่ขำมันมากกว่า5555 แต่แค่ดูก็รู้ว่าโฮดากะจริงๆแล้วเป็นคนดี ดีเกินไป น่ารำคาญ คือใสซื่อมากกกๆๆ จนอดนึกไม่ได้ว่านี่เด็ก 16 หรือ เด็ก 10 ขวบ แต่ก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบ ดูน่ารักใสๆเอ๋อๆดี พอเรื่องเริ่มเดินไปช่วงกลางๆแล้วนางเจอกะนางเอกแล้ว จะเห็นได้ว่าโฮดากะติดเมียมาก ติดมากๆ ติดจนแม่งจะหนีตำรวจตายห่าเพื่อไปหาเมีย(ที่แม่งไปหลับอยู่บนเมฆ) แต่เวลาอยู่ด้วยกันก็รู้สึกว่าโฮดากะรู้สึกปลื้มในตัวฮินะ(นางเอกก็เป็นคนดี้ดีอีกคน)และรักนางมาก(เกินไป) โดยรวมแล้วก็มุ้งมิ้งดีพระเอก ติดอย่างเดียวทำห่าไรไม่ได้เลย แหกปากว่าอยากเจอฮินะอย่างเดียว

ทางด้านนางเอก ฮินะ มีหน้าที่เป็นมิโกะไล่ฝน (มิโกะเปนแบบหญิงสาวประจำศาลเจ้าไรประมาณนี้เราก็ไม่ค่อยเก็ท5555) แต่มีชื่อเล่นน่ารักๆว่า สาวฟ้าใส (sunshine girl) ที่พวกโฮดากะตั้งให้ ซึ่งในระหว่างที่โฮดากะจะเป็นคนแนวเพ้อฝันและจินตนาการสูง ฮินะจะเป็นแนว realist คือเชื่อในความจริงของชีวิตประจำวันมากกว่า (ก้คือฮินะโตกว่าอะแหละ) ทั้งๆที่ความจริงแล้วฮินะอายุน้อยกว่าโฮดากะ แต่พอทั้งคู่อยู่ด้วยกันจะรู้สึกว่าฮินะมีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่า หลักๆน่าจะมาจากเหตุที่ว่า พ่อกับแม่นางเสียไปแล้ว ทำให้นางต้องเลี้ยงน้องชายวัยประถมกับตัวเองเพียงคนเดียว (ลุงชินไคชอบให้นางเอกชีวิตรันทด) เธอเลยต้องหางานทุกอย่างที่ได้เงินเยอะเพื่อมาเลี้ยงครอบครัว ซึ่งมีช่วงนึงที่เกือบโดนดึงไปทำงานอยู่clubกลางคืนทั้งๆที่เธออายุไม่ถึง (แค่ 15) แต่โชคดีบักโฮดากะมาช่วยทัน นางเป็นจุดหลักของเรื่องไม่ใช่โฮดากะถึงแม้เรื่องจะเล่าจาก POV ของโฮดากะ เพราะเรื่องนี้จะเดินไม่ได้เลยถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องฮินะ ฮินะหลักๆแล้วเป็นคนที่เสียสละความสุขของตัวเองเพื่อคนอื่น ยอมทำเพื่อน้อง เพื่อโฮดากะ ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ไหว เป็นเหตุที่ทำให้หนุ่มน้อยโฮดากะของเราตกหลุมรักเธอนั่นเองงง

ในส่วนของความสัมพันธ์ของพระเอกกับนางเอกก็เป็นอะไรที่น่ารักดี แอบฟินนิดๆ เหมือน poppy love รักแรกไรงี้้ ใสๆกันทั้งคู่ เป็นช่วงที่ทั้งสองฝ่ายอยากรู้อยากเห็นเลยออกมาเป็นความรักที่ออกแนวเด็กๆกว่าในเรื่อง Your Name พอเอา element นั้นมาบวกกับนิสัยที่ไม่เหมือนกันของทั้งสองฝ่ายก็ยิ่งเข้ากันได้ขึ้นไปอีก โฮดากะที่เป็นคนเงียบๆไม่ค่อยกล้า (กับฮินะ) แต่ก็คอยส่งกำลังใจช่วยเสมอ ส่วนฮินะที่เป็นคนร่าเริง คอยแหย่โฮดากะบ่อยๆ (เอาจริงๆก็อ่อยพระเอกเยอะ แต่โฮดากะมันเขินไม่กล้าเล่นกลับ ก็น่ารักดี) ทำให้รู้สึกว่ามันเป็นสองตัวละครที่ไม่ได้โดยบังคับให้รักกัน มันมี dynamic กัน ไม่ใช่รักกันเพราะเนื้อเรื่องต้องการเฉยๆ (ถึงเราว่ามันจะชอบกันเร็วก้เหอะ แต่ในเรื่องมันทำ montage คือมันอยู่ด้วยกันแบบ 2-3 เดือนแล้ว) ฉากที่ซึ้งๆระหว่างสองคนนี้มีหลายฉากเหมือนกัน แต่ที่ประทับใจที่สุดน่าจะมี 2 อย่างคืออันแรกเป็นตอนที่ฮินะบอกกับโฮดากะว่า “ยิ้มเถอะนะ เดี๋ยวอีกแป๊ปเดียวฟ้าก็จะใสแล้ว” ซึ่ง context คือยิ่งฮินะใช้พลังไล่ฝนมากเท่าไหร่ นางก็ยิ่งหายไป (ตายอะแหละ) เร็วมากขึ้นเท่านั้น ส่วนโฮดากะก็อยากหยุดฮินะใจจะขาดแต่ก็ห้ามโชคชะตาไม่ได้ สุดท้ายแล้วฮินะก็หายไปจริงๆ จนบักโฮดากะต้องไปตามดึงลงมาถึงบนเมฆ (สรุปนางไม่ได้ตายจริง แค่หายไปหมดสติแบบสวยๆบนท้องฟ้า ซึ่งมันทำให้ impact เรื่องนี้ลดลงไปเยอะมาก) ฉากนี้แสดงให้เห็นชัดๆเลยถึง core ของคาแรกเตอร์ของพระกับนาง ฮินะยอมเสียสละตัวเองเพื่อที่จะให้ฝนหยุดตก น้ำจะได้ไม่ท่วมโตเกียว เพราะนางเป็นคนที่มองโลกด้วยเหตุและผล (realist) ชีวิตนางคนเดียวสามารถทำให้คนทั้งโตเกียวกลับมาสู่ปกติได้ แต่ในส่วนของโฮดากะผู้เป็น dreamer จินตนาการและอุดมคติสำคัญกว่าความเป็นจริง ไม่อยากให้คนที่ตัวเองรักหายไป ถึงขั้นเสนอว่าจะหนีไปเรื่อยๆกับฮินะ โดยไม่สนว่าคนอื่นจะเป็นยังไง พอฮินะหายไปจริงๆก็ยังยอมรับไม่ได้…..ส่วนเรื่องซึ้งอีกอันคือการที่โฮดากะ monologue ไว้ครึ่งเรื่องว่า “แค่ท้องฟ้าสดใส ก็ทำให้คนเราอารมณ์ดีขึ้นได้” หมายถึงการที่เขาเชื่อในความสำคัญของสภาพอากาศที่มีต่ออารมณ์ของคน พอฝนตกเราก็รู้สึกไม่อยากทำอะไร แต่พอฟ้าใสเราก็กระตือรือร้นขึ้นมา แต่พอตอนที่ขึ้นไปช่วยฮินะบนท้องฟ้ากลับพูดว่า “ใครจะไปสนว่าพระอาทิตย์จะส่องแสงทะลุเมฆมาได้มั้ย ชั้นรักเธอมากกว่าท้องฟ้าสดใสอีก” คือมันพลิกคาแรกเตอร์ของโฮดากะไปเลย ที่ยอมเอาท้องฟ้าที่ฝนตกตลอดเวลา ไม่สดใสอีกต่อไป เพื่อช่วยชีวิตของฮินะ (แต่เอาจริงๆก็เห็นแก่ตัว เดี๋ยวอธิบายข้างล่างเนี่ยแหละ)

ใน climax ของเรื่องถ้ามองเป็นเรื่องความรักของคนสองคนจะเป็นอะไรที่ซึ้งมาก การที่โฮดากะยอมทิ้งทุกอย่าง ยอมกลายเป็นคนที่ทำผิดกฎหมาย เพียงเพราะว่าเชื่อว่าตัวเองจะสามารถช่วยฮินะได้ (ไม่มีอะไรรับประกันว่าจะช่วยได้จริงๆด้วยนะ) มันเป็นอะไรที่น่าประทับใจมาก ซึ่งฮินะก็คงรักโฮดากะเพราะเหตุผลนี้ แต่พอลองมองออกมาเป็น scope กว้างๆแล้วคือโฮดากะเป็นคนที่ไม่แคร์เรื่องอะไรเลยนอกจากฮินะ ถึงแม้การช่วยฮินะจะต้องแลกมาด้วยการที่โตเกียวจมหายไปครึ่งเมืองก็ตาม ในบทสรุปโฮดากะก็รู้สึกผิดที่ทำให้เมืองจมลงไป โดยมีคนรอบข้างคอยปลอบว่ามันไม่ใช่ความผิดของเขา ส่งผลให้โฮดากะเชื่อว่าสิ่งที่ตัวเองทำไปมันถูกแล้ว (เมืองจมไปครึ่งเมือง คนตายไม่รู้กี่คน คนไม่มีบ้านอยู่อีกกี่คนวะห้ะ โฮดากะ) ทำให้เรามองว่าที่จริงมันจบได้สวยกว่านี้55555555 ถ้ามันจะจบแบบเสียสละมันก็ควรเสียสละชีวิคคน 2 คน เพื่อช่วยเมืองจะได้ซึ้งๆ ไม่ใช่เสียสละครึ่งเมืองเพื่อช่วยคน 2 คน 555555555

รีวิวกะบ่นเยอะละ ให้คะแนนขอแบ่งเป็นอย่างงี้

เพลง 9/10 – เพลงที่จะให้ hype ก็ hype จะให้ซึ้งก็ซึ้ง คือมันทำงานของมันได้ effective ดีอ่ะ

ภาพ 8.5/10 – ให้น้อยกว่าเพลงเพราะแอบคิดว่า your name ภาพสวยกว่า อาจจะเป็นเพราะ weathering มีโทนสีน้อยมาก (ฟ้าฝนตก กะ ฟ้าใส) เลยเบื่อๆอ่ะ แต่ detail ดีนะ

เรื่อง 7/10 – เดินเรื่องเนิบๆนิดนึง ช้าๆหน่อย ช้ากว่า your name อ่ะ แต่ก็โอเค มีอะไรดี chemistry พระเอกนางเอกก็น่ารัก

Final Verdict 8/10 ละกัน

รวมๆแล้วก็ถือเป็นหนังที่ดูแล้วซึ้งดี ประทับใจ คุ้มเงินแหละ แค่ภาพกับเพลงก็คุ้มแล้ว เรื่องอาจจะมึนๆกาวๆไปนิด (โดยเฉพาะมึงเลยโฮดากะ เอ๋อทั้งเรื่อง) แต่พอเอาทุกอย่างมารวมกันก็อย่างที่บอก มันดี555555555